Olaf Hais čita Maksa a Morica

Brutalnje, zastarske, bjez respekta

„Bohu dźak, zo nimo je / tajke lóze činjenje!“ Tak so nawsy powědaše, jako so kónc worakawcow Maksa a Morica wozjewi. 

Z wječornym předstajenjom stawiznow wo worakawcomaj skićamy dorosćenym móžnosć, so do dźěćatstwa nawróćić a teksty a wobrazy Wilhelma Buscha z noweje, zrališeje perspektiwy dožiwić. Hudźbnicy Serbskeho ludoweho ansambla a dźiwadźelnik Olaf Hais jako rěčnik předstaja sydom šibałstwow a při tym prezentuja so originalne rysowanki Buscha.

Šulske předstajenja su pokazali, zo zamóža dźěći ze stawiznami Maksa a Morica wobchadźeć  - bjez toho, zo hnydom do kurjenca chwataja a kokoše na štom pójšeja abo pulwer za třělenje do trubki sypaja. Dorosćeni, wosebje moderni pedagogi njewobhladuja pak stawiznički dokoławokoło Maksa a Morica cyle bjez problemow. Po jich měnjenju njeje Wilhelm Busch wjac dosć načasny, Maks a Moric staj pječa brutalnaj a wopisane šibałstwa pohnuja dźěći k złóstnistwam. Tamni pak zaso měnja, zo je to prosće dobra dźěćaca kniha.

Zo by so tute prašenje wujasniło – dorosćeni měli dźě wječor bjez ranow přežiwić – poda so krótki, humoristiski zawod k temje “Čorny humor – abo čorna pedagogika?”. Što z toho nětko přitrjechi, dyrbjał publikum sam rozsudźić.

Fakt je, zo kniha dźěći hižo zdawna zahorja, zo bu mjeztym do wjace hač 300 rěčow a dialektow přełožena a zo słuša scyła do najčasćišo přełoženym dźěćacym kniham – nic hubjene, abo?




režija: Olaf Hais
rěčnik: Olaf Hais
hudźba: Gisbert Näther
libreto: po tekstach Wilhelma Buscha
hudźbny nawod: Andreas Pabst
wuhotowanje: Tom Böhm
wobsadźenje: orchester a rěčnik 

 

Keine weiteren Aufführungen in dieser Spielzeit.